
Rok 1943 był rokiem wielkich przeobrażeń w sytuacji na wszystkich frontach II wojny światowej. W lutym tego roku skapitulowały pod Stalingradem wojska von Paulusa. W maju alianci zdobyli Tunis. Zwycięskie zakończenie kampanii północno-afrykańskiej uwolniło znaczne ilości wojsk alianckich, które uzyskały decydującą przewagę w powietrzu i na morzu mimo totalnej mobilizacji Niemiec. W tej sytua¬cji zaistniały pomyślniejsze niż kiedykolwiek warunki otwarcia drugie¬go frontu w Europie. Według zgodnej opinii specjalistów alianckich i radzieckich drugi front mógł powstać tylko we Francji północnej, ponieważ tylko tam inwazja mogła bezpośrednio zagrozić terytorium Niemiec. Zagrożenie takie musiałoby spowodować przerzucenie znacznych sił niemieckich z frontu radziecko-niemieckiego na zachód. Alianci nie zdecydowali się jednak na otwarcie drugiego frontu w Europie poprzez inwazję we Francji północnej, co okazałoby znaczną pomoc Związkowi Radzieckiemu, lecz podjęli tzw. kampanię włoską, angażując w niej duże siły i duże ilości środków desantowych.