Druga bitwa o Monte Cassino odbyła się w lutym 1944 r. Rozpoczęła się 15 lutego od zburzenia klasztoru przez 255 bombowców alianckich, po czym ruszył do natarcia korpus nowozelandzki (2 dywizja nowoze¬landzka i 4 dywizja hinduska). Kilka dni ze zmiennym szczęściem toczyły się walki o wzgórze 593. W dolinie rz. Liri 2 dywizji nowozelandzkiej udało się uchwycić stację kolejową Cassino. Niemieckie wojska kontr¬atakiem odrzuciły ją jednak ponownie poza rz. Rapido. I ta bitwa skoń¬czyła się niepowodzeniem. Wojska alianckie wróciły na swoje pozycje wyjściowe. W trzeciej bitwie o Monte Cassino uczestniczyły korpus nowozelandzki i 78 dywizja amerykańska. Natarcie rozpoczęło się 15 marca poprzedzone 3,5-godzinnym atakiem 514 bombowców na klasztor i miasteczko Cassi¬no. Za ruchomą zaporą ogniową ruszyła do ataku 2 dywizja nowozelandz¬ka i zdobyła część leżącego w gruzach Cassino. Zażarte walki w górach i ruinach trwały do 24 marca. Mimo wprowadzenia do walki obu pozo¬stałych dywizji, nacierającym nie udało się opanować ani wzgórza Monte Cassino, ani całego miasteczka. Wyczerpane oddziały nie były w stanie dalej nacierać. Od 25 marca 5 armia przeszła ponownie do obrony.
